Hoe een beetje puzzelen je dag goed maakt

Het begin was, zoals we wel verwacht hadden, lastig. Het was midden op de dag en twee dagen ervoor was het ook niet wild, dus ik verwachtte dat we het vooral van de avond moesten hebben. Toch kregen we op verschillende kleine stekken snel een beet, maar daar bleef het per stek ook bij. We visten in het begin voornamelijk met chatterbaits, maar die leverden los van een snoekbaarsje en een mooie volger niet veel op.

Naast het vissen in en rondom de planten visten we ook stenen kantjes en kribben af. Hier kun je mooi met een crankbait langs vissen, en dit leverde al snel aanbeten op voor Mark. Hij viste met een crank die minder heftig bewoog dan die van mij, en na drie beten voor Mark en nul voor mij hadden we het wel door: herrieschoppers waren niet gewenst vandaag.

Ik wisselde naar een pulsetail trout, een aasje dat verschrikkelijk onderschat kan worden en in mijn ogen ook onterecht minder populair is. Dit stuk kunstaas kan echt magisch zijn wanneer ander aas niet werkt, want veel natuurlijker kun je een aasvis niet nabootsen. Mark wisselde toch nog even naar een chatterbait, puur om te kijken of onze theorie klopte. Het ging richting de avond en het kon ook zijn dat de vis losser werd. Het bleef even stil, en ik gaf Mark een shadje van nog geen 10 cm met de opdracht dat gewoon in te gooien en binnen te spinnen door de planten. Op de eerste worp was het al raak, en nu wisten we heel zeker dat het subtiel moest vandaag.

Ik miste nog een mooie vis op de pulsetail en wisselde ook naar een shadje. Er volgden nog een aantal aanbeten, waaronder een hele beste snoekbaars voor Mark die zijn shadje vlak voor de boot kwam halen, en ik loste nog een duikboot van een snoek die zich vergreep aan mijn kleine kunstaas.

Het einde van de avond kwam in zicht en we waren wel een beetje door onze stekken heen die binnen ons bereik lagen. We besloten nog even te verticalen met een grote shad, recht onder de boot vissen met de hengel omlaag, om er nog een dikke snoekbaars bij te pakken. Veel verder dan een paar kijkers kwamen we niet, en ik begon alvast wat op te ruimen. In mijn ooghoek zag ik een mooi signaal heel snel van de bodem af komen, veel sneller dan de vissen daarvoor. Zonder twijfel greep deze keihard de shad van Mark, en na een beste dril kwam er een ontzettend gezonde en prachtig gekleurde snoekbaars boven. Marks record stond op 77 cm en deze kwam er dichtbij, maar na kort meten kwam deze prachtvis 2 cm tekort.

Vis bijt in vlagen, en op een dag als deze kost het uren voordat je doorhebt welke vlaag je moet hebben. Daarom is een hele dag vaker de goede keuze dan een halve.