Oktoberfest is begonnen

Er stond weinig wind opgegeven, eigenlijk anderhalve week lang. Dit is verre van ideaal voor snoek, en zo rustig zie ik de rivier zelden, zeker niet in het najaar. Tijdens het voorvissen was het ook al zo stil, en toen wist ik maar twee snoeken te vangen. Weliswaar groot, maar de rest liet zich absoluut niet zien. We begonnen vrij klein te vissen, gewoon even kijken of we reactie kregen van een rover. Dit draaide helaas op niets uit. Stiekem hoopte ik ze op licht materiaal te kunnen vangen.

Dan moest het maar weer met de big guns. Niet normaal hoe effectief groot aas kan zijn in het najaar. De mannen moesten even wennen aan het werpen met een baitcaster, maar ze hadden het razendsnel door. Snel wist Jeffrey een prachtige vis vlak voor de boot te haken. Op de meetlat tikte hij net geen meter aan, maar de kop was eraf. Een tijdje visten we door zonder reactie, en ik besloot flink gas te geven naar een andere stek kilometers verderop.

Daar zagen de mannen een mooi stenen puntje en waren ervan overtuigd dat er een snoek lag. Ik sla dat puntje normaal gesproken over, omdat ik er nog nooit een vis vandaan heb getrokken, maar het is altijd goed om af en toe te dubbelchecken. Ik zei dat ik alle snoeken gewoon midden op de plaat ving, niet richting het riet. Dat is voor sommige mensen apart. Snoek staat er bij de meesten om bekend dat ze tegen kanten aan liggen. Dat kan natuurlijk zo zijn, maar ik vis altijd eerst de zone wat verder uit de kant af om de snoeken niet af te schrikken.

Twee worpen hoefde Danny maar de plaat op te maken en hij ving direct een snoek van 115 cm. Wat een voldoening, het was gewoon weer gelukt. Een dik nieuw record belandde in het net. We visten nog lekker door en vingen nog twee kleinere snoeken. De dag was al goed. Oktober is los.