Terug voor ronde twee

Na een aantal zeer taaie dagen hield ik toch een beetje mijn hart vast voor wat de dag ging brengen. De vis was de laatste dagen op zijn zachtst gezegd uit. Vinden was het probleem niet, maar aanbeten krijgen. Door de weersvoorspelling besloot ik een andere rivier te pakken. Een gokje, want ik was er een tijdje niet geweest, maar dit risico durfde ik wel aan met Raymond en Dennis.

We begonnen op een plek waar vaak wel een roofblei of winde te vangen is, en het duurde niet lang voordat er een dikke winde in het net lag. We zetten onze drift voort en Dennis wist in rap tempo een snoek van net geen meter en een forse baars te vangen op een shad bestemd voor snoek. Zo'n vliegende start had ik niet verwacht.

De aanbeten kakten hard in en we gingen stek na stek af zonder resultaat. Ik had nog een plekje in gedachten waar echt altijd wat te vangen is. Als het hier niet zou lukken, dan hield het op. Dennis ving er al snel een snoekje. Gelukkig maar, want het was stil, veel te stil.

We besloten de stek waar we in de ochtend begonnen waren nog eens aan te doen. Hier kregen we ook haast geen beet meer, totdat de shad van Raymond vlak voor de boot werd gegrepen door een leuke snoekbaars. Zo hadden we toch nog heel wat soorten in de boot, terwijl we er niet voor gingen. De rivier blijft verrassen, zelfs op taaie dagen.